ergaaxeloou.gr

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς
ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ Αναγκαιότητα του Έργου

Η Αναγκαιότητα Του Έργου

E-mail Εκτύπωση PDF

Είναι γνωστό ότι η έλλειψη νερού και οι συνθήκες ανομβρίας από την δεκαετία του 1980, ανέδειξαν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το έλλειμμα του υδατικού ισοζυγίου της θεσσαλικής λεκάνης. Ταυτόχρονα αναδείχθηκαν και οι σοβαρές επιπτώσεις που έχει τόσο στην παραγωγική διαδικασία και στην οικονομία της περιοχής, όσο και στο περιβάλλον και ειδικότερα στη Λ. Πλαστήρα, στον Πηνειό, στους υπόγειους υδροφορείς κ.α.

Πιστοποιήθηκε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι το υπαρκτό υδατικό έλλειμμα, αποτελεί το κυριότερο πρόβλημα για την Θεσσαλία. Το πρόβλημα αυτό - στο βαθμό που παραμένει άλυτο – επηρεάζει πλέον επικίνδυνα τόσο το περιβάλλον της ευρύτερης περιοχής, όσο και ολόκληρο το φάσμα της οικονομικής, κοινωνικής, πολιτικής λειτουργίας στην περιφέρειά μας και δεν αφορά αποκλειστικά και μόνο την αγροτική παραγωγή, όπως θέλουν ορισμένοι να το περιορίσουν.

Η κατάσταση αυτή επιβεβαιώνει για άλλη μία φορά την αδήριτη ανάγκη ολοκλήρωσης των έργων μεταφοράς νερού από τον άνω ρου του Αχελώου, δικαιώνει τον περιβαλλοντικό πρωτίστως χαρακτήρα τους, αφού αποτελούν την μόνη διέξοδο για την αποφυγή ερημοποίησης του θεσσαλικού κάμπου και ταυτόχρονα αναδεικνύει την ανάγκη χάραξης εθνικής στρατηγικής στον κρίσιμο τομέα της διαχείρισης υδατικών πόρων, που θα δίνει λύσεις στα σοβαρά προβλήματα τόσο σε κεντρικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο.

Η μεταφορά μέρους των νερών του άνω ρου του Αχελώου, αποτελεί μία σοβαρή παρέμβαση με αναπτυξιακό και περιβαλλοντικό χαρακτήρα, που στοχεύει στην αποτροπή της οικολογικής – περιβαλλοντικής καταστροφής της Θεσσαλικής πεδιάδας. Με το εθνικό αυτό έργο πολλαπλού σκοπού, θα αντιμετωπισθούν τα σοβαρά προβλήματα της ύδρευσης, η δραματική πτώση της στάθμης των υπόγειων υδροφορέων και η επιβάρυνσή τους με νιτρικά, ο μηδενισμός της παροχής του ποταμού Πηνειού, αλλά και η άρδευση χιλιάδων στρεμμάτων που σήμερα αρδεύονται πλημμελώς. Ουδείς πλέον αμφισβητεί τις θετικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις του έργου για την Θεσσαλία. Ακραίες απόψεις που κατά παράδοση - όπως σε κάθε μεγάλο αναπτυξιακό έργο - υποστηρίζονται από ορισμένες οικολογικές οργανώσεις, έχουν ήδη απορριφθεί στο σύνολό τους, τόσο από την κεντρική διοίκηση (συναρμόδια υπουργεία) και την κοινωνία (επιστημονικοί φορείς, τοπική αυτοδιοίκηση κ.λ.π), όσο και από τα αρμόδια δικαστήρια (Σ.τ.Ε).

Επιπλέον σε ότι αφορά την περιβαλλοντική διάσταση του θέματος, σημειώνεται ότι τα νερά του Αχελώου αξιοποιούνται ως ανανεώσιμη πηγή ενέργειας από την Δ.Ε.Η, αφού σε όλο το μήκος του έχουν ήδη αναπτυχθεί υδροηλεκτρικά έργα με τα αντίστοιχα φράγματα. Συνεπώς, οι όποιες αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον έχουν ήδη συμβεί από την κατασκευή των έργων ανεξάρτητα από την εκτροπή ή όχι του Αχελώου.

Η μεταφορά μέρους των υδάτων του Άνω Ρου του Αχελώου ποταμού για την πολλαπλή ανάπτυξη της Θεσσαλίας έχει αποτελέσει εδώ και δεκαετίες το αντικείμενο πληθώρας μελετών, επιστημονικών συνεδρίων, συσκέψεων και συζητήσεων στη Βουλή, με αίτημα την άμεση προώθηση του έργου. Τόσο οι μελέτες που έχουν γίνει όσο και ο δημόσιος επιστημονικός διάλογος που έχει αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια έχει αποκαλύψει την τεράστια συμβολή του έργου στην ανάπτυξη της χώρας.

Τα τελευταία χρόνια η εντατική εκμετάλλευση των υπόγειων νερών της Θεσσαλίας και της θερινής απορροής του Πηνειού για την άρδευση του κάμπου, έχει υποβιβάσει επικίνδυνα τόσο την ποσότητα όσο και την ποιότητα των υπόγειων υδροφορέων (υφαλμύρωση στην περιοχή Κάρλας και Πηνειού, καθιζήσεις στον Ριζόμυλο) και έχει ξηράνει τα φυσικά ρέματα (συμπεριλαμβανομένου και του Πηνειού, του οποίου η θερινή παροχή μηδενίζεται σχεδόν), με επιπτώσεις στο ποτάμιο οικοσύστημα και στη δυνατότητα αυτοκαθαρισμού των επιφανειακών αποδεκτών που δέχονται μεγάλα ρυπαντικά φορτία αστικής, αγροτικής και αγροτοβιομηχανικής προέλευσης. Επίσης, η εντατική εκμετάλλευση του υπόγειου υδροφορέα έχει συντελέσει στην εξαφάνιση πολλών πηγών και μικρολιμνών. Η λύση του προβλήματος δεν μπορεί να είναι άλλη από την μερική μεταφορά υδάτων του Θεσσαλικού ορεινού χώρου (Αργιθέας - Μεσοχώρας) που η γεωμορφολογία τα κατευθύνει δυτικά στην Αιτωλοακαρνανία, προς το Θεσσαλικό λεκανοπέδιο.

Το ξαναζωντάνεμα του Πηνειού είναι ζωτική ανάγκη για τη Θεσσαλία. Η μεταφορά μέρους των υδάτων του Άνω Ρου του Αχελώου, από απλό εγγειοβελτιωτικό έργο, έγινε έργο οικολογικής ισορροπίας και περιβαλλοντικής προστασίας για τη Θεσσαλία. Απόκτησε με λίγα λόγια πολλαπλή σκοπιμότητα. 

Η πολλαπλή σκοπιμότητα, έγινε απόλυτα αποδεκτή, όταν αποδείχτηκε, ότι και η ενεργειακή εκμετάλλευση των υδάτων του Άνω Ρου του Αχελώου, του Θεσσαλικού Αχελώου, δεν είναι ήσσονος σημασίας και αξίας, αν γίνει προς τη Θεσσαλία και όχι κατά μήκος της ροής του προς την Αιτωλοακαρνανία. Έτσι προέκυψε το εγγειοβελτιωτικό έργο πολλαπλής σκοπιμότητας Η ΜΕΡΙΚΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΝΕΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΩ ΡΟΥ ΤΟΥ ΑΧΕΛΩΟΥ, ένα έργο με αποδειγμένη σκοπιμότητα, οικονομική ευστάθεια, που προσφέρει και περιβαλλοντική προστασία.

Συνοπτικά η μερική μεταφορά νερού από τον άνω ρου του Αχελώου:

  • Αποτρέπει τους σοβαρούς κινδύνους ερημοποίησης και ξηρασίας της Θεσσαλίας καθώς και το περιβαλλοντικό - οικολογικό «έγκλημα» που συντελείται.
  • Επιλύει σοβαρά προβλήματα ύδρευσης στα μεγάλα πολεοδομικά συγκροτήματα (Λάρισας και Βόλου) και επάρκειας νερού για άλλες χρήσεις (βιομηχανία κ.λ.π.).
  • Συμβάλλει στη διατήρηση του στρατηγικού πλεονεκτήματος της Θεσσαλίας και της χώρας μας στο γεωργικό τομέα.
  • Συμβάλλει αποφασιστικά στον τομέα της παραγωγής ενέργειας αιχμής.